Kluczowa różnica - plama Grama vs. kultura
 

Barwienie metodą Grama jest techniką barwienia, która jest przeprowadzana w celu różnicowania bakterii na dwie grupy w zależności od grubości warstwy peptydoglikanu w ich ścianie komórkowej. Kultura jest metodą hodowli i utrzymywania mikroorganizmów w warunkach laboratoryjnych do różnych analiz. Kluczową różnicą między plamami gramowymi a kulturą jest ich funkcja; gram szczep technikę barwienia bakterii, w której hodowla jest metodą hodowli i utrzymywania mikroorganizmów.

ZAWARTOŚĆ
1. Przegląd i kluczowa różnica
2. Co to jest plama Gram
3. Czym jest kultura
4. Porównanie obok siebie - barwienie metodą Grama vs. kultura
5. Podsumowanie

Co to jest Gram Stain?

Barwienie metodą Grama jest ważną techniką barwienia różnicowego stosowaną do identyfikacji bakterii w mikrobiologii. Technikę tę wprowadził duński bakteriolog Hans Christian Gram w 1884 r. Barwienie metodą Grama dzieli bakterie na dwie główne grupy: gram dodatnie i gram ujemne; są one bardzo ważne w klasyfikacji i identyfikacji bakterii. Barwienie metodą Grama wykonuje się jako wstępny etap charakteryzacji bakterii.

Bakterie są pogrupowane na podstawie różnic w ich ścianie komórkowej. Bakterie Gram-dodatnie zawierają grubą warstwę peptydoglikanu w ścianie komórkowej, podczas gdy bakterie Gram-ujemne zawierają cienką warstwę peptydoglikanu w ścianie komórkowej, jak pokazano na rycinie 01. Wynik barwienia w gramach będzie oparty na różnicy grubości w warstwie peptydoglikanu Ściana komórkowa.

Barwienie w gramach przeprowadza się przy użyciu czterech różnych odczynników, a mianowicie; bejca pierwotna, zaprawa, środek odbarwiający i przebarwienie. Fiolet krystaliczny i safranina służą odpowiednio jako barwniki podstawowe i przeciwbarwne, podczas gdy gram jodu i 95% alkoholu służą odpowiednio jako zaprawa i odbarwiacz.

Podstawowe etapy barwienia w gramach


  1. Na czystym szklanym szkiełku przygotowuje się rozmaz bakteryjny, utrwala na gorąco i chłodzi.
    Rozmaz zalewany jest fioletem krystalicznym przez 1-2 minuty.
    Rozmaz spłukuje się wolno działającą wodą z kranu, aby usunąć nadmiar plam.
    Jod w gramach nakłada się na rozmaz przez 1 minutę.
    Rozmaz spłukuje się wolno działającą wodą wodociągową
    Rozmaz przemywa się 95% alkoholem przez 2 - 5 sekund i spłukuje wolno działającą wodą wodociągową.
    Rozmaz wybarwiany jest safraniną przez 1 minutę
    Rozmaz spłukuje się wolno działającą wodą wodociągową, suszy i obserwuje pod mikroskopem.

Pod koniec barwienia w gramach bakterie Gram-ujemne będą obserwowane w kolorze różowym, podczas gdy bakterie gram-dodatnie zostaną zaobserwowane w kolorze fioletowym, jak pokazano na rycinie 02. O wyniku barwienia w gramach decyduje grubość warstwy peptydoglikanu w ich ściana komórkowa. Podczas etapu odbarwiania pierwotną plamę i zaprawę można łatwo usunąć z bakterii gramujemnych i stają się bezbarwne, ponieważ mają cienką warstwę peptydoglikanu. Pierwotne zabarwienie jest zatrzymywane w gramach bakterii dodatnich, ponieważ mają one grubą warstwę peptydoglikanu. Przeciwbarwienie nie będzie skuteczne w przypadku bakterii gram-dodatnich ze względu na zatrzymanie pierwotnego zabarwienia. Tak więc gramy bakterii dodatnich będą widoczne w pierwotnym kolorze plamy, tj. W kolorze fioletowym. Przeciwbarwienie zabarwi bakterie Gram-ujemne i będzie widoczne w wybranym kolorze, który jest kolorem safraniny. Stąd łatwo jest podzielić bakterie na dwie grupy według barwienia gramów i jest cenny w różnicowaniu i identyfikacji bakterii.

Co to jest kultura?

Hodowla drobnoustrojów jest metodą hodowli i utrzymywania mikroorganizmów w warunkach laboratoryjnych do różnych celów. Kultury hoduje się w pożywkach stałych, półstałych i płynnych w zależności od rodzaju i celu hodowli mikroorganizmów. Hodowle mają niezbędne składniki odżywcze i warunki wzrostu wymagane przez mikroorganizmy. Istnieją różne składniki pożywki hodowlanej, takie jak źródło energii, źródło węgla, źródło azotu, minerały, mikroelementy, woda, środek zestalający itp. Optymalną temperaturę, tlen i pH należy dostosować w zależności od rodzaju hodowanego mikroorganizmu.

Istnieją różne rodzaje kultur bakteryjnych; na przykład hodowla okresowa, hodowla ciągła, hodowla kłuta, hodowla na płytce agarowej, hodowla bulionowa itp. W zależności od składu podłoża hodowlanego istnieją różne rodzaje pożywek hodowlanych znanych jako pożywki syntetyczne, pożywki półsyntetyczne i pożywki naturalne. Kultury drobnoustrojów przygotowuje się w sterylnych warunkach w specjalnej komorze zwanej laminarnym przepływem powietrza. Pożywkę hodowlaną i szklane naczynia sterylizuje się przed zaszczepieniem pożądanego mikroorganizmu. W odpowiednich sterylnych warunkach docelowy mikroorganizm przenosi się do sterylizowanej pożywki i inkubuje w optymalnej temperaturze. W pożywce mikroorganizm będzie się namnażał i rozmnażał, wykorzystując dostarczone składniki odżywcze.

Jaka jest różnica między barwnikiem Gram a kulturą?

Podsumowanie - Gram Stain vs. Kultura

Kultury drobnoustrojów przygotowuje się i utrzymuje w warunkach laboratoryjnych do różnych celów, takich jak przechowywanie, badanie, oczyszczanie chemiczne itp. Barwienie w gramach to procedura barwienia, która różnicuje bakterie na dwie główne grupy zwane gramami bakterii ujemnych i gramami bakterii dodatnich. Dlatego różnica między barwieniem w gramach a hodowlą polega na tym, że barwienie w gramach jest techniką barwienia bakterii, podczas gdy hodowla jest metodą hodowli i utrzymywania mikroorganizmów w laboratoriach.

Odniesienie:
1. Aryal, Sagar. „Barwienie metodą Grama: zasada, procedura, interpretacja, przykłady i animacja.” Internetowe uwagi mikrobiologiczne. N.p., 20 września 2015. Web. 01 marca 2017 r.
2. „Kultura mikrobiologiczna”. Wikipedia. Fundacja Wikimedia, 1 lutego 2017 r. Internet. 01 marca 2017 r
3. Kumar, Sabarish. „Jakie są podstawowe techniki kultury drobnoustrojów?” Jakie są podstawowe techniki kultury drobnoustrojów? N.p., n.d. Sieć. 01 marca 2017 r

Zdjęcie dzięki uprzejmości:
1. „Gram-Cell-wall” Graevemoore inglise Vikipeediast (CC BY-SA 3.0) przez Commons Wikimedia
2. „Gram Strain” autor Y tambe - plik Y tambe (CC BY-SA 3.0) przez Commons Wikimedia
3. „Kultura wąglika” autorstwa US Army Research Research Institute of Infectious Diseases - (Domena publiczna) przez Commons Wikimedia